A CIG opónse á imposición dun convenio estatal en Pescanova: crónica dun conflito laboral en expansión
Unha mudanza inesperada: da negociación por centro ao convenio estatal
O conflito laboral que sacode actualmente as plantas galegas de Nueva Pescanova ten a súa orixe no 27 de decembro de 2024, cando a dirección da empresa comunicou a súa intención de implantar un convenio colectivo de ámbito estatal. Esta decisión implicaría a supresión dos convenios vixentes nas plantas de Chapela (Redondela), O Porriño e Arteixo, con fortes consecuencias sobre as condicións laborais do persoal.
Ata ese momento, cada centro negociaba o seu propio convenio adaptado ás súas especificidades, un modelo que garantía condicións laborais superiores ao convenio estatal xeral en aspectos como vacacións, traballo en domingos e festivos, pluses ou dereitos sociais. A proposta empresarial non só eliminaba esta autonomía, senón que buscaba substituír as unidades de negociación locais por unha única estatal.
A resposta sindical: conflitos colectivos e mobilizacións
A medida foi recibida con rexeitamento frontal por parte da CIG, CUT e USO, que denunciaron que a dirección de Pescanova estaba a actuar de xeito unilateral, sen respectar a representatividade sindical dos centros galegos. Os sindicatos acusaron a CCOO e UGT de participar na creación da mesa estatal “en connivencia coa empresa”, sen consultar cos traballadores afectados.
O 5 de febreiro de 2025, estes sindicatos anunciaron a presentación de conflitos colectivos nas tres plantas afectadas, ao entender que a empresa non estaba a respectar os dereitos adquiridos nin a representatividade lexítima.
Tan só cinco días despois, o 10 de febreiro, celebrouse en Redondela unha asemblea multitudinaria con máis de 300 traballadores e traballadoras, onde o rexeitamento ao novo marco estatal foi unánime. Denunciouse ademais que se estaba informando de forma manipulada á plantilla, e que o novo convenio reduciría prestacións xa consolidadas durante anos.
A mesa negociadora e un preacordo sen consenso
O 11 de febreiro de 2025 celebrouse a primeira reunión da mesa negociadora do novo convenio estatal, promovida por CCOO e UGT. A CIG quedou excluída do proceso, ao non recoñecerse os seus delegados/as como parte lexítima desa negociación, malia contar con representación significativa en varias das plantas galegas.
Ao longo dos meses seguintes, a empresa avanzou en acordos coa representación estatal de CCOO e UGT, sen incorporar as demandas do persoal galego nin das organizacións sindicais maioritarias neses centros.
O preacordo e o rexeitamento final da CIG
O 6 de agosto de 2025, a CIG fixo pública a súa postura definitiva: non asinaría o preacordo alcanzado entre a empresa, CCOO e UGT. Nun comunicado oficial, a central nacionalista advertiu de que o documento supón un retroceso evidente nos dereitos laborais, afectando puntos clave como:
-
A compensación por traballar domingos e festivos.
-
O réxime de vacacións.
-
A eliminación de penalizacións económicas por baixas.
-
A perda de especificidades negociadas en convenios de centro.
A CIG denunciou que este movemento forma parte dunha estratexia de recentralización e precarización, e acusou ás centrais asinantes de “vender dereitos” a cambio dun acordo que non ten respaldo real entre a maioría dos traballadores/as das plantas galegas.
Situación actual: conflito aberto e legal en marcha
A día de hoxe, o preacordo non foi ratificado pola totalidade da representación sindical, nin pola plantilla nas plantas con maior afectación. A CIG mantén abertos os conflitos colectivos e advirte de que continuará tanto pola vía xurídica como pola mobilización sindical.
O persoal das plantas de Chapela, O Porriño e Arteixo segue expresando maioritariamente o seu rexeitamento ao convenio estatal, defendendo a permanencia dos seus convenios de centro e os dereitos que estes recollen.
Unha batalla pola negociación colectiva descentralizada
O caso de Pescanova non é un feito illado, senón que reflicte unha tensión máis ampla entre modelos sindicais centralistas e descentralizados, entre a homoxeneización das condicións laborais e o respecto polas realidades territoriais e sectoriais. A batalla que se libra enaGaliza podería ter implicacións en todo o Estado.
Mentres tanto, a CIG reafirma o seu compromiso coa defensa dos dereitos do persoal galego, e anuncia que non aceptará a imposición dun convenio estatal que, segundo denuncian, desmantela anos de loitas e conquistas laborais.
Fontes consultadas:
