Refachos de luz contra a transparencia: que agocha a policía na folga da Coruña?

A detención producida durante a recente folga do transporte na A Coruña non é só un episodio máis de tensión social. É, sobre todo, un síntoma preocupante dunha deriva que debería facernos reflexionar: cando quen exerce a autoridade tenta impedir que a cidadanía grave a súa actuación, o problema xa non é só a intervención policial, senón a saúde democrática.

Segundo diversas testemuñas, axentes da Policía Nacional empregaron lanternas tácticas de alta intensidade para lanzar refachos directos ás cámaras e aos ollos de quen documentaba a detención. Non foi un xesto casual nin unha consecuencia accidental do operativo. Foi unha técnica deliberada para inutilizar gravacións e dificultar a obtención de probas visuais.

E aquí xorde a cuestión central: por que?

Se a actuación policial é legal, proporcional e xustificada, a gravación cidadá debería ser unha garantía, non unha ameaza. As cámaras —sexan de xornalistas ou de particulares— cumpren unha función esencial nunha sociedade libre: ofrecer contraste, permitir revisión, evitar abusos e fortalecer a confianza pública. A transparencia non debilita á policía; fortalécea.

O uso de luz cegadora como método de obstaculización transmite exactamente o contrario. Proxecta a idea de que hai algo que non debe ser visto, algo que cómpre ocultar. E esa percepción é devastadora para a credibilidade institucional. Porque cando a autoridade actúa nas sombras, a sospeita medra inevitablemente.

Non estamos a falar dun debate abstracto sobre tecnoloxía policial. Estamos a falar do dereito á información, do control democrático e da lexitimidade do poder. A rúa é un espazo público, e o que nela acontece, especialmente cando implica o exercicio da forza, está suxeito ao escrutinio social.

Impedir a gravación cunha técnica de deslumbramento non só afecta á calidade das imaxes; afecta ao dereito da cidadanía a saber. E cando se limita ese dereito sen unha causa clara e proporcionada, entramos nun terreo perigoso.

Un corpo policial que actúa correctamente non debería temer testemuñas. Ao contrario: debería confiar en que as imaxes confirmarán a súa profesionalidade. Se a resposta ante unha cámara é un refacho de luz, a mensaxe que se transmite é outra ben distinta.

Nun momento de crecente desconfianza institucional, a mellor ferramenta non é a opacidade, senón a transparencia radical. Porque a democracia non se defende cegando cámaras, senón abrindo as actuacións á luz pública.