A complexidade do abuso da temporalidade no emprego público: un embrollo xurídico en busca de claridade
Nos últimos anos, o abuso da temporalidade no emprego público xerou un intenso debate xurídico en España, afectando a milleiros de traballadoras e traballadores interinos que se atopan nunha situación de incerteza laboral. A recente xurisprudencia, en particular as sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña (TSJ) e do Tribunal Superior de Xustiza de Aragón (TSJ Aragón), puxeron de manifesto a falta de uniformidade na interpretación dos dereitos destas persoas, creando un verdadeiro “embrollo” que require atención urxente.
O caso da traballadora interina en Cataluña
A sentenza do TSJ de Cataluña, emitida o 17 de febreiro de 2025, aborda o caso dunha traballadora interina cuxa relación laboral, cualificada xudicialmente como de “interinidade por vacante” (INF), se extinguiu en 2022 tras obter unha praza fixa nun proceso selectivo. A pesar de que a traballadora pasou a unha relación laboral máis estable, o tribunal rexeitou o seu dereito a unha indemnización, argumentando que non se produciu un prexuízo que xustificase tal compensación.
O tribunal sostén que a situación da demandante non é comparable a outros casos nos que se recoñeceu unha indemnización, xa que a súa nova relación laboral é indefinida e ordinaria, o que lle outorga maior estabilidade. Ademais, enfatízase que a extinción do contrato temporal foi resultado da súa propia decisión de participar no proceso selectivo, o que complica aínda máis a reclamación de indemnización.
A postura do TSJ de Aragón
En contraste, o TSJ de Aragón adoptou un enfoque máis matizado nas súas sentenzas. Nunha resolución do 10 de xaneiro de 2025, o tribunal determinou que non procedía o abono de indemnización cando unha persoa traballadora interina adquiría a condición de fixa na mesma administración. Con todo, en outro caso, o 11 de outubro de 2024, recoñeceu o dereito a indemnización se a estabilización ocorría nunha administración diferente. Esta disparidade nas decisións xudiciais reflicte a confusión existente en torno á normativa aplicable e os dereitos das persoas traballadoras interinas.
A necesidade dun marco legal claro
A situación actual é un claro exemplo da falta de coherencia na xurisprudencia relacionada co emprego público. A medida que os tribunais emiten sentenzas contradictorias, as persoas traballadoras interinas ven atrapadas nun labirinto legal que dificulta o seu acceso a dereitos fundamentais. A incerteza xerada por estas decisións non só afecta a estas persoas, senón que tamén presenta desafíos para as administracións públicas na xestión dos seus recursos humanos.
Ante esta problemática, faise evidente a necesidade de contar cun marco legal máis claro e coherente que aborde o abuso da temporalidade no emprego público. Neste sentido, a autora deste artigo está a traballar nun novo libro titulado “Emprego público laboral e funcionarial e resarcimento económico por abuso na temporalidade”, que busca ofrecer unha proposta que armonice o Dereito da Unión co Dereito interno, co obxectivo de proporcionar solucións xustas e equitativas para todas as partes involucradas.
Conclusión: un embrollo que require atención
O abuso da temporalidade no emprego público é un tema de gran relevancia que afecta a un número significativo de persoas. A falta de claridade na xurisprudencia actual subliña a urxencia de abordar esta cuestión de maneira integral. A medida que se avanza na busca de solucións, é fundamental que se escoiten as voces das persoas traballadoras interinas e se garanta o seu dereito a unha estabilidade laboral digna. Só así se poderá desfixar o “embrollo” xurídico que actualmente impera no ámbito do emprego público en España.
