A CIG e a defensa do territorio: Unha loita por un futuro sostible en Galiza

A CIG e a defensa do territorio: Unha loita por un futuro sostible en Galiza

A Confederación Intersindical Galega (CIG) manifestou a súa firme oposición a proxectos que consideran lesivos para o medio ambiente e a sociedade galega, como a planta de Altri , a mina de Touro , a instalación masiva de parques eólicos e a expansión do eucalipto . Esta postura, que se fundamenta en razóns ambientais, sociais e económicas, busca protexer o territorio e promover un modelo de desenvolvemento sostible que beneficie á poboación local.

Impactos ambientais e privatización do territorio

A CIG denuncia que os proxectos mencionados supoñen graves impactos ambientais que afectan non só á biodiversidade, senón tamén á saúde das comunidades que habitan nas áreas afectadas. Entre os principais problemas identificados están:

– Destrución de ecosistemas : A instalación de grandes infraestruturas e a explotación de recursos naturais provocan a fragmentación e destrución de hábitats naturais, afectando a flora e fauna locais.
– Contaminación de augas e solos : A planta de Altri, por exemplo, utiliza grandes cantidades de auga e xera residuos que poden contaminar os recursos hídricos e os solos, afectando a agricultura e a calidade de vida das persoas.
– Pérdida de biodiversidade : A expansión do monocultivo do eucalipto e a instalación de parques eólicos sen planificación adecuada contribúen á perda de especies autóctonas e á degradación dos ecosistemas.

A CIG critica a privatización do territorio, que debería ser de uso público e xestionado de forma sustentable. A organización advirte sobre o uso intensivo de auga na planta de Altri, que pode alcanzar os 6 millóns de litros diarios, e o risco de contaminación química asociado á produción de celulosa e fibras téxtiles.

Un modelo extractivista que non beneficia á poboación

A CIG considera que o modelo económico extractivista que se está implantando en Galiza non crea emprego sostible nin de calidade para a poboación local. Este modelo favorece os beneficios de grandes empresas foráneas, mentres que os impactos ambientais e sociais recaen sobre a comunidade galega. Entre as consecuencias deste modelo destacan:

– Desemprego e precariedade laboral : A falta de emprego de calidade e a precarización das condicións laborais son problemas que afectan a moitas familias galegas, que ven como as oportunidades de traballo se reducen a postos temporais e mal remunerados.
– Dependencia económica : Este enfoque profundiza a dependencia económica de Galiza, converténdoa nun territorio explotado en lugar de desenvolvido. A CIG denuncia que os recursos naturais son extraídos sen que se reinvestan na economía local, perpetuando un ciclo de pobreza e deslocalización.

A loita polo rural

A proliferación de proxectos como os eólicos sen planificación e a expansión do monocultivo do eucalipto contribúen ao abandono do rural, destruíndo actividades tradicionais como a gandeiría e a agricultura. A CIG denuncia tamén a falta de participación cidadá e de avaliacións ambientais rigorosas, que dificultan un desenvolvemento rural sustentable. Entre os efectos negativos desta situación están:

– Destrucción de actividades tradicionais : A gandeiría e a agricultura, que son fundamentais para a economía rural e a cultura galega, ven ameazadas pola expansión de proxectos industriais que non consideran as necesidades locais.
– Abandono da poboación rural : A falta de oportunidades laborais e a degradación do medio ambiente están a provocar un éxodo rural, onde moitas persoas se ven obrigadas a abandonar as súas aldeas en busca de mellores condicións de vida nas cidades.

Propostas para un futuro sostible

A CIG non se opón ao aproveitamento enerxético nin ao desenvolvemento industrial, pero demanda unha planificación pública que priorice o ben común. A organización defende a soberanía enerxética e industrial, así como un modelo forestal e produtivo sostible que respecte o territorio e beneficie á sociedade galega. As propostas inclúen:

– Planificación pública e participativa : É fundamental que as decisións sobre o uso do territorio se tomen de forma democrática, involucrando á cidadanía e considerando as súas necesidades e preocupaciones.
– Desenvolvemento de proxectos sustentables : A CIG propón fomentar iniciativas que xeren emprego de calidade e que respecten o medio ambiente, como a agricultura ecolóxica ou a promoción de enerxías renovables de forma controlada e planificada. Isto implica non só a instalación de infraestruturas, senón tamén a creación de cadeas de valor que beneficien á economía local.

– Fomento da soberanía enerxética : A CIG defende a necesidade de que Galiza teña control sobre os seus recursos enerxéticos, promovendo un modelo que priorice a produción e o consumo local. Isto non só contribuiría á creación de emprego, senón que tamén reduciría a dependencia de fontes de enerxía externas e minimizaría o impacto ambiental asociado ao transporte de recursos.

– Educación e sensibilización ambiental : A CIG considera fundamental promover a educación ambiental e a sensibilización da cidadanía sobre a importancia de preservar o territorio e os recursos naturais. A formación en prácticas sustentables e a participación activa da comunidade son clave para garantir un futuro máis xusto e equilibrado.

Unha voz crítica: Antonio Turiel

O “Encontro con Antonio Turiel” , organizado pola Rede para o Decrecemento , resoa coas inquedanzas da CIG. Turiel, un destacado divulgador sobre os límites do crecemento e a crise enerxética, comparte a visión crítica da CIG sobre os modelos extractivistas. Ambos coinciden na necesidade de repensar o uso do territorio e de promover un modelo de desenvolvemento sostible que priorice as necesidades da poboación.

A crítica ao modelo actual

Antonio Turiel alerta sobre os perigos do modelo económico actual, que se basea na explotación intensiva dos recursos naturais e no crecemento ilimitado. A súa análise coincide coas preocupacións da CIG, que denuncia que este enfoque non só é insostible, senón que tamén está a provocar graves danos sociais e ambientais. Turiel defende a idea de que a transición enerxética debe ir acompañada de cambios profundos na forma en que entendemos o desenvolvemento e o consumo.

Oposición ao espolio do territorio

Tanto Turiel como a CIG alertan sobre o espolio do territorio, onde os intereses empresariais estranxeiros prevalecen sobre as necesidades locais. A crítica á transición enerxética mal planificada é outra das coincidencias, xa que ambos adverten que sen xustiza social e respecto aos límites do planeta, a transición pode reproducir os mesmos erros do modelo actual.

A defensa do público e do rural

A CIG e Antonio Turiel coinciden na idea de que o desenvolvemento económico debe estar ao servizo da xente e non do capital. A protección do rural galego, a creación de emprego sostible e a xestión común dos recursos naturais son eixos fundamentais na súa proposta. A defensa do público e do común como alternativas ao modelo depredador actual é unha prioridade para ambos.

Conclusión

A loita da CIG e a visión crítica de Antonio Turiel representan un chamado á acción para a sociedade galega. A crise ecolóxica, climática e social que vivimos non é un accidente, senón o resultado dun modelo que sacrifica o territorio, as persoas e o futuro para manter o beneficio duns poucos. Desde a CIG e seguindo as análises de Turiel, propoñen unha resposta baseada na soberanía, no decrecemento sostible e na xustiza social.

Galiza ten futuro, pero non a calquera prezo. A defensa do territorio e dos recursos naturais é unha responsabilidade compartida que require a implicación de toda a sociedade. A CIG e Antonio Turiel, así, converxen na defensa dun futuro que non só protexa o medio ambiente, senón que tamén garanta un desenvolvemento xusto e sostible para Galiza. A loita por un modelo económico que priorice o benestar da poboación e a protección do territorio continúa sendo unha prioridade para estas organizacións e para a cidadanía galega.
–