A Crise de Material de Protección nas Residencias Galegas: Unha Realidade Alarmante

A pandemia da COVID-19 puxo de manifesto as carencias estruturais e de recursos nos servizos de atención a persoas maiores e con discapacidade en Galicia. A situación actual nas residencias e centros de atención é crítica, como evidencian os informes sobre a escaseza de material de protección e as deficiencias na atención ao persoal e aos usuarios. A falta de recursos e a precariedade laboral están a afectar non só a calidade do servizo, senón tamén a saúde e a seguridade tanto dos traballadores como dos residentes.

Compostela e a Escaseza de Recursos

Na cidade de Santiago de Compostela, a situación é alarmante. O Complexo CRAPD de Vigo, que alberga aproximadamente 385 traballadores, carece de material de illamento respiratorio e equipos especiais para a COVID-19. Os profesionais só dispoñen de máscaras, unha por quenda, e non contan con batas nin gafas, o que pon en risco tanto a súa saúde como a dos usuarios. Esta escaseza de material é especialmente preocupante, dado que os traballadores están expostos a un alto risco de contaxio, especialmente en contextos onde a interacción coas persoas usuarias é constante.

A situación repítese en diversas residencias, como a de Marín, onde os 43 traballadores tamén se ven afectados por esta escaseza de material. A Residencia de Maiores da Estrada, con 25 traballadores, e a Residencia de Campolongo, con 80, informan de carencias similares, con existencias de material que apenas alcanzan para uns poucos días. Esta falta de recursos é especialmente preocupante en contextos de alta vulnerabilidade, como son as residencias de maiores e os centros de atención a menores.

Centros de Atención a Persoas Discapacitadas: Unha Realidade Semellante

Os Centros de Atención a Persoas Discapacitadas (CAPD) non son unha excepción. No CAPD de Redondela, a situación é crítica, con desinfeccións realizadas pola UME e a falta de probas para o persoal e usuarios. A escaseza de material de protección é evidente, e a falta de protocolos claros agrava a situación. A denuncia de traballadores sobre a insuficiencia de gafas e a inadecuación das máscaras de papel resalta a precariedade na que se atopan.

Os centros de menores, como o Centro de Menores Avelino Montero, tamén están a sufrir as consecuencias desta crise. Con 18 educadoras en contacto directo cos menores, a falta de material de protección é alarmante. Só dispoñen de luvas e xel hidroalcólico, e a escaseza de equipos de protección individual (EPIs) pon en risco tanto aos educadores como aos menores, especialmente aqueles que están illados por precaución.

A Resposta das Autoridades e a Indignación Social

A indignación entre os traballadores e as organizacións sindicais, como a CIG, é palpable. A central sindical rexeitou a decisión da Fiscalía de arquivar a investigación sobre a xestión da residencia de maiores DomusVi en Barreiro, que rexistrou un elevado número de mortes. A CIG argumenta que a falta de medidas de seguridade e a deficiente xestión dos protocolos son responsables do alto número de contaxios e falecementos.

A CIG denuncia que, a pesar das múltiples alertas e denuncias presentadas ante a Inspección de Traballo e a Consellería de Sanidade, as autoridades non tomaron as medidas necesarias para garantir a seguridade dos traballadores e usuarios. A central sindical subliña que a falta de recursos e a precariedade laboral son consecuencia dunha política de desmantelamento e privatización dos servizos públicos, que busca maximizar beneficios a costa da atención e do benestar das persoas vulnerables.

A Urxencia de Actuar: Un Chamado á Acción

A situación nas residencias e centros de atención en Galicia require unha resposta inmediata e contundente por parte das autoridades. A falta de material de protección e a precariedade laboral non só afectan aos traballadores, senón que comprometen a saúde e o benestar das persoas que dependen destes servizos. É fundamental que se prioricen os investimentos en atención social e que se establezan protocolos claros e efectivos para garantir a seguridade de todos os implicados.

A CIG e outras organizacións sociais demandan a creación dun Sistema Público Galego de Servizos de Atención ás Persoas, que garanta atención digna e recursos suficientes para os máis vulnerables. Este sistema debería estar baseado en principios de equidade, accesibilidade e calidade, e debe ser xestionado directamente