Folga e Protestas das Traballadoras do SAF en Galiza tras o Asasinato dunha Compañeira
As traballadoras do Servizo de Axuda no Fogar (SAF) en Galiza mobilizáronse en folga e protestas tras o asasinato de Teresa González, unha auxiliar do SAF, ocorrido en Porriño. Este trágico acontecemento puxo de manifesto a gravidade da situación que viven as traballadoras do sector, que exixen medidas de seguridade e un protocolo de protección que garanta a súa integridade.
A folga, convocada pola Confederación Intersindical Galega (CIG), estendeu a súa repercusión a 80 concellos galegos, evidenciando a mobilización masiva e a unidade do sector. As traballadoras non só demandan un cambio nas políticas de seguridade, senón que tamén buscan visibilizar a precariedade e os riscos que afrontan diariamente no seu labor.
Accións Simbólicas e Demandas de Xustiza
Durante as protestas, as traballadoras do SAF realizaron accións simbólicas, como colgar as súas batas en lugares públicos, para exixir xustiza para Teresa. “Teresa merecía outro trato”, proclamaron, destacando a emotividade e a urxente demanda de xustiza que resoa entre as compañeiras. Este acto non só simboliza a dor por unha vida perdida, senón que tamén representa a loita colectiva por un traballo digno e seguro.
Tensión entre a Xunta e os Sindicatos
A postura da Xunta de Galiza, que insiste en que o SAF é competencia municipal, foi obxecto de críticas por parte da CIG e das traballadoras. Esta desresponsabilización por parte do goberno xerou unha tensión palpable, xa que as traballadoras consideran que a Xunta debe asumir un papel activo na protección do seu persoal. As críticas á “improvisación” da Xunta ante a folga son un reflexo da ineficacia do goberno para responder a situacións de crise que afectan a un sector tan vulnerable.
Concentracións en Vigo e Demandas Específicas
Decenas de persoas concentráronse en Vigo para exixir un protocolo de seguridade específico para o SAF. A elección de Vigo como un dos puntos de concentración destaca a importancia da cidade como un centro urbano significativo en Galiza, onde a mobilización pode ter un impacto maior e atraer a atención dos medios e da opinión pública. Esta acción local subliña a importancia de establecer medidas concretas que protexan a traballadoras e usuarios, e que eviten que sucesos como o asasinato de Teresa se repitan.
Servizos Mínimos e Limitacións na Participación
A folga, a pesar de ser masiva, viu limitada a participación de moitas traballadoras debido aos servizos mínimos establecidos. Estes servizos, que garantían a atención básica a usuarios e usuarias, foron impostos para evitar un colapso total dos servizos de axuda a domicilio. Esta situación creou un dilema para moitas traballadoras, que desexaban participar plenamente na folga, pero que tamén sentían a responsabilidade de atender as necesidades dos seus usuarios. A imposición de servizos mínimos, por tanto, non só afectou a visibilidade da folga, senón que tamén limitou a capacidade de mobilización do sector.
A folga e as protestas das traballadoras do SAF en Galiza son un claro exemplo da loita por dignidade e seguridade no traballo. A resposta da Xunta e a falta de acción concreta para abordar as demandas de seguridade son puntos críticos que continúan xerando tensión entre as traballadoras e o goberno. A situación de Teresa González non é só un recordatorio da vulnerabilidade do sector, senón un chamado á acción para garantir un ambiente de traballo seguro e digno para todas as auxiliares do SAF.
