EUA en debate: cinco días de Operación Furia Épica sacuden política e opinión pública

A intervención militar estadounidense en Irán, coñecida oficialmente como Operación Furia Épica (Operation Epic Fury), iniciou o 28 de febreiro de 2026 con ataques coordinados xunto a Israel (Operación Roaring Lion). Segundo fontes oficiais estadounidenses e israelís, a operación comezou cun ataque sorpresa que matou ao líder supremo iraniano, Ali Khamenei, xunto con máis de 40-48 altos cargos políticos e militares, incluíndo líderes da Garda Revolucionaria Islámica (IRGC).

A data de hoxe, 4 de marzo de 2026, o conflito leva cinco días activos e expandiuse significativamente. Os EUA e Israel manteñen superioridade aérea case total sobre Irán, con máis de 1.700-2.000 obxectivos atacados (incluíndo instalacións nucleares, mísiles balísticos, bases da IRGC, aeródromos, a armada iraniana e redes de proxies). Irán retaliou con mísiles e drones contra bases estadounidenses e aliados no Golfo (Iraq, Siria, Líbano, Bahrein, Kuwait, Emiratos Árabes Unidos, Qatar, Omán, Xordania), ademais de ataques a embaixadas e consulados. Hezbolá lanzou foguetes desde Líbano, e houbo accións navais, como o hundimento de máis de 20 buques iranianos. Irán declarou o Estreito de Ormuz pechado, reducindo drasticamente o tráfico petrolífero.

Crise constitucional e poderes presidenciais

O presidente Donald Trump autorizou a operación sen autorización previa explícita do Congreso, invocando defensa propia colectiva (Artigo 51 da Carta da ONU) e a necesidade de neutralizar ameazas nucleares e de mísiles. A administración defende que os obxectivos son destruír capacidades nucleares, mísiles balísticos, a armada iraniana e redes de proxies, coa esperanza de facilitar un cambio de réxime interno. Críticos bipartidistas acusan violación da War Powers Resolution. O Senado debate unha resolución para limitar ou deter as operacións, pero con poucas posibilidades de éxito. Trump indicou que a duración é indeterminada (“só comezamos”), e o Pentágono anunciou control completo do espazo aéreo iraniano en días.

Divisións no Partido Republicano

A base conservadora apoia maioritariamente a operación como demostración de forza contra o “principal patrocinador do terrorismo mundial”. Porén, sectores que recordan as promesas de Trump de evitar “guerras interminables” expresan preocupación pola escalada, custos (estimados en miles de millóns nos primeiros días) e risco de involucramento prolongado. Non hai ruptura masiva, pero o debate interno crece.

Resposta demócrata fragmentada

Os demócratas están divididos: algúns demandan cesamento inmediato e supervisión congressional, mentres a á progresista critica a acción como agresión non provocada e ilegal. Sen unidade, a oposición complica-se.

Impacto humano e reacción pública

O Pentágono confirmou seis militares estadounidenses falecidos e varios feridos graves. En Irán, fontes independentes reportan centos a máis de 1.000 vítimas (incluíndo civís, con ataques destacados a civís). As cifras seguen subindo.

Protestas multiplicáronse: nos EUA contra a guerra; en Irán e Paquistán por indignación relixiosa. Mobilizacións sociais crecen con chamadas á contención e á seguridade nacional.

Opinións maioritarias nas redes e encuestas

Nas redes sociais, especialmente en X (antigo Twitter), a reacción está polarizada pero con forte presenza de apoio entre contas conservadoras e oficiais. Publicacións da Casa Branca (@WhiteHouse) e contas afíns como @RapidResponse47 acumulan miles de likes e reposts, destacando a “forza inigualable” dos EUA, a destrución da armada iraniana e a necesidade de derrotar o réxime terrorista. Mensaxes como “America will win” ou “Operation Epic Fury: Unmatched Power” reciben alto engagement de usuarios MAGA, que ven a operación como cumprimento de promesas de firmeza.

Porén, as encuestas nacionais mostran unha opinión pública xeralmente negativa. Unha enquisa Reuters/Ipsos (fechada o 1 de marzo) indica que só o 27% aproba os ataques, mentres o 43% desaproba e o resto está incerto; o 56% cre que Trump é demasiado disposto a usar forza militar. Unha enquisa CNN revela que o 59% desaproba a decisión de acción militar, coa maioría pensando que un conflito prolongado é probable. The Washington Post indica oposición por 52% a 39% a favor. Hai unha división partidista marcada: republicanos apoian maioritariamente (55-81% segundo fontes), pero demócratas opóñense esmagadoramente (73-87%). Independentes mostran máis desaprobación ou incerteza. En X, as voces críticas (incluíndo algúns conservadores non MAGA) expresan preocupación por “guerras interminables” e custos, aínda que non dominan o debate visible nas contas máis influentes.

Consecuencias económicas

O prezo do petróleo disparouse (ata un 9-15%) pola disrupción no Estreito de Ormuz. Os EUA anunciaron medidas para protexer o tráfico (escoltas navais). A incerteza agrava a volatilidade global.

Reputación internacional e coordinación aliada

A operación coordínase estreitamente con Israel, pero xerou preocupacións entre aliados europeos pola expansión rexional. A ONU debate o tema, con Irán acusando violacións da Carta da ONU.

Perspectiva institucional

Demándanse accións xudiciais; o Congreso debate financiamento suplementario.

Conclusión

A Operación Furia Épica mergullou aos Estados Unidos nunha fase de alta tensión política interna, reactivando debates sobre equilibrio de poderes, custos humanos e económicos, e coherencia coa política exterior prometida de “América Primeiro”. A morte de Khamenei deixou un consello interino en Irán, complicando a sucesión. Nas redes, o apoio entre bases conservadoras é visible e vocal, pero as encuestas reflicten unha maioría xeral de desaprobación ou preocupación pola escalada. O desenvolvemento nas próximas semanas —duración, resultados militares, impacto económico e rexional— será decisivo para o legado de Trump, a estabilidade institucional estadounidense e o futuro do Oriente Medio.