A folga, como recordan os movementos sindicais, “non \u00e9 unha soluci\u00f3n, \u00e9 o instrumento de presi\u00f3n m\u00e1is poderoso que hoxe por hoxe os traballadores temos ao noso alcance”. A s\u00faa eficacia depende, en gran medida, da capacidade de paralizaci\u00f3n que logre. Cando parte dos traballadores decide non secundala, esa capacidade m\u00e9rcase: a empresa ou a administraci\u00f3n resiste m\u00e1is, as negociaci\u00f3ns dil\u00e1tanse e o conflito prol\u00f3ngase innecesariamente. O esquirol non \u00e9, por tanto, un actor neutro: \u00e9 un factor activo de demora na resoluci\u00f3n do problema que, paradoxalmente, tam\u00e9n o afecta.<\/p>\n
Neste contexto, os piquetes informativos<\/strong> \u2014formados por persoas traballadoras que exercen publicidade e informaci\u00f3n sobre a folga\u2014 vense obrigados a redobrar os seus esforzos precisamente al\u00ed onde deber\u00eda reinar a solidariedade. Cada traballador que cruza o piquete sup\u00f3n horas de convencemento, desgaste emocional e distracci\u00f3n de recursos que o movemento folguista deber\u00eda destinar a outras frentes. O marco xur\u00eddico reco\u00f1ece e ampara esta funci\u00f3n informativa dos piquetes, a\u00ednda que establece l\u00edmites para evitar abusos; pero ning\u00fan l\u00edmite legal pode compensar o esforzo adicional que a actitude do esquirol imp\u00f3n sobre os seus propios compa\u00f1eiros.<\/p>\n Os argumentos empregados por quen non se adhire \u00e1 folga\u00a0revelan unha l\u00f3xica individualista que ignora deliberadamente a dimensi\u00f3n colectiva do conflito. Cabe preguntarse, con todo, se esa mesma persoa rexeitar\u00e1 os beneficios que eventualmente se deriven da folga: a suba salarial, a mellora das condici\u00f3ns, o reco\u00f1ecemento de dereitos. A resposta, na inmensa maior\u00eda dos casos, \u00e9 que non: o esquirol traballa mentres outros arriscan, e logo recolle os froitos sen ter sementado. \u00c9 a definici\u00f3n mesma do parasitismo social.<\/p>\n Orixinariamente, o termo prov\u00e9n do catal\u00e1n esquirol<\/em>, que \u00e1 s\u00faa vez procede do municipio de L’Esquirol<\/strong>, na comarca de Osona, provincia de Barcelona. Segundo a versi\u00f3n respaldada polo dicionario da Real Academia Espa\u00f1ola, de al\u00ed proced\u00eda “un numeroso continxente de obreiros que, a finais do s\u00e9culo XIX, ocuparon o posto de traballo dos de Manlleu durante unha folga”. C\u00f3mpre sinalar, por\u00e9n, que diversas fontes hist\u00f3ricas sit\u00faan os episodios documentados en datas do s\u00e9culo XX (1902, 1908 e 1917), polo que a dataci\u00f3n da RAE \u00e9 discutida. En calquera caso, a orixe do termo revela como, desde os albores do movemento obreiro, esta figura foi percibida como unha traiz\u00f3n \u00e1 solidariedade de clase.<\/p>\n En galego, esquirol consid\u00e9rase un castelanismo<\/strong>. As recomendaci\u00f3ns normativas propo\u00f1en empregar os termos crebafolgas<\/strong> ou rebentafolgas<\/strong>, tanto para definir os traballadores que substit\u00faen os folguistas como aqueles que non secundan unha folga. A Enciclopedia Galega Universal recolle a voz crebafolgas<\/em> coa mesma carga pexorativa que o seu equivalente castel\u00e1n, e esa carga non \u00e9 casual: \u00e9 o sedimento hist\u00f3rico dunha conduta que a clase traballadora aprendeu a identificar e rexeitar.<\/p>\n En definitiva, o esquirol ou crebafolgas non \u00e9 s\u00f3 unha fisura na solidariedade obreira<\/strong>: \u00e9 un obst\u00e1culo activo para a resoluci\u00f3n do conflito, un lastre que alonga o sufrimento colectivo e que, ao final do proceso, aspira silenciosamente a beneficiarse dos logros que outros conquistaron. A\u00ednda que lex\u00edtima desde o punto de vista estritamente individual, a s\u00faa actitude \u00e9 profundamente dani\u00f1a non s\u00f3 para a eficacia da folga, sen\u00f3n para a \u00e9tica b\u00e1sica da vida en com\u00fan. Porque decidir non participar nun esforzo colectivo para logo recoller os seus froitos non \u00e9 exercer un dereito: \u00e9, sen m\u00e1is, ego\u00edsmo.<\/p>\n A figura do traballador que non secunda unha folga non s\u00f3 divide: demora a resoluci\u00f3n do conflito e aspira a beneficiarse dos seus logros sen contribu\u00edr a eles O termo esquirol designa aquela persoa...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1631,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1630","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\n![\"\"](\"https:\/\/galiza.hopto.org\/fiosdenovas\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/Sen-titulo-300x200.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"