![\"\"](\"https:\/\/galiza.hopto.org\/fiosdenovas\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/672319923_27642391192028080_2531794896542636933_n-300x200.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
O repunte do IPC en Galiza ata o 3,8% en marzo de 2026 \u2014fronte ao 3,4% da media do Estado espa\u00f1ol\u2014 non sorprendeu a quen segue a econom\u00eda galega de preto. O que si revela \u00e9 algo que levamos anos sen querer discutir en voz alta: a nosa vulnerabilidade estrutural ante cada sacudida exterior.<\/p>\n
O dato \u00e9 claro. Galiza foi o segundo territorio con maior incremento na taxa anual de inflaci\u00f3n, cun salto de 1,6 puntos entre febreiro e marzo, s\u00f3 superado por Castela-A Mancha. A causa inmediata tam\u00e9n o \u00e9: o conflito armado en Oriente Pr\u00f3ximo, precipitado polo ataque conxunto de Estados Unidos e Israel contra Ir\u00e1n a finais de febreiro, disparou os prezos do petr\u00f3leo e, con eles, os dos carburantes en toda Europa. Non \u00e9 un fen\u00f3meno exclusivamente galego. Pero Galiza nota o golpe con especial intensidade, e iso non \u00e9 accidental.<\/p>\n
A explicaci\u00f3n est\u00e1 na nosa lox\u00edstica. Somos un pa\u00eds perif\u00e9rico, situado no extremo noroccidental da Pen\u00ednsula, e dependemos de forma case exclusiva do transporte por estrada para abastecernos e distribu\u00edr o que producimos. A patronal do transporte de mercador\u00edas, Apetamcor, leva tempo alertando de que o combustible pode representar entre o 30% e o 50% do custo total dunha ruta, dependendo das s\u00faas caracter\u00edsticas. Cando o gas\u00f3leo sobe, ese sobrecusto percorre toda a cadea: do camioneiro ao almacenista, do almacenista ao comercio, do comercio \u00e1 persoa consumidora. O prezo final que pagamos na cesta da compra incorpora, case sempre, moitos quil\u00f3metros de estrada.<\/p>\n
Neste punto conv\u00e9n ser rigorosos e non caer en simplificaci\u00f3ns. O artigo non consiste en dicir que Galiza \u00e9 a gran v\u00edtima da inflaci\u00f3n: non o \u00e9. Madrid, por exemplo, tivo a taxa anual m\u00e1is elevada do Estado en marzo, un 4,1%, pero iso non significa que sufrise o maior incremento nese mes, sen\u00f3n que parte dunha estrutura de prezos xa elevada por raz\u00f3ns distintas \u2014peso dos servizos, mercado inmobiliario, concentraci\u00f3n de actividade econ\u00f3mica\u2014. O problema galego \u00e9 diferente: non \u00e9 que os nosos prezos sexan os m\u00e1is altos, sen\u00f3n que son especialmente sensibles \u00e1 enerx\u00eda e ao transporte, o que nos fai m\u00e1is expostos en momentos de crise xeopol\u00edtica.<\/p>\n
O Foro Econ\u00f3mico de Galiza puxo o dedo na chaga con claridade: a dependencia do sector exterior \u00e9 maior no caso galego, e cando a contorna internacional empeora, esa dependencia amplifica o impacto. \u00c9 un diagn\u00f3stico que vai m\u00e1is al\u00e1 da inflaci\u00f3n: apl\u00edcase ao crecemento, ao emprego e \u00e1 planificaci\u00f3n orzamentaria. Galiza ten unha econom\u00eda aberta e exportadora \u2014leite, conservas, automoci\u00f3n, enerx\u00eda e\u00f3lica, t\u00e9xtil\u2014 o que nos beneficia cando o vento sopra a favor, pero nos deixa m\u00e1is expostos cando o contexto internacional se complica.<\/p>\n
A pregunta que deber\u00eda estar no centro do debate pol\u00edtico galego non \u00e9, pois, como reaccionar a cada crise, sen\u00f3n como reducir a vulnerabilidade estrutural. E aqu\u00ed hai traballo por facer en dous planos. O primeiro \u00e9 o da lox\u00edstica: Galiza segue contando cun ferrocarril de mercador\u00edas insuficiente, o que obriga a que case todo o que entra e sae do pa\u00eds o faga por cami\u00f3n. Reducir esa dependencia require investimento en infraestrutura ferroviaria, algo que leva d\u00e9cadas postergado e que deber\u00eda ser prioritario non por raz\u00f3ns sentimentais, sen\u00f3n por raz\u00f3ns econ\u00f3micas e de resiliencia. O segundo plano \u00e9 o da produci\u00f3n local de bens b\u00e1sicos: non se trata de pechar fronteiras nin de renunciar ao comercio exterior, sen\u00f3n de fortalecer as cadeas curtas de distribuci\u00f3n e a produci\u00f3n de alimentos frescos, que historicamente se viron supeditadas a modelos industriais de longo alcance.<\/p>\n
Nada disto \u00e9 sinxelo nin barato. Require planificaci\u00f3n, tempo e vontade pol\u00edtica, que non sempre abunda. Pero os datos de marzo de 2026 son un recordatorio puntual dun problema permanente: cada vez que o mundo entra en turbulencia, Galiza paga un sobreprezo pola s\u00faa posici\u00f3n xeogr\u00e1fica e polo modelo lox\u00edstico que constru\u00edmos. A pregunta non \u00e9 se podemos permit\u00edrmonos cambiar ese modelo. \u00c9 se podemos seguir permit\u00edndonos non facelo.<\/p>\n
Porque a inflaci\u00f3n non \u00e9 s\u00f3 un n\u00famero nun informe mensual do INE. \u00c9 o que pagan as familias galegas cada vez que van ao supermercado. E ese prezo, hoxe, poder\u00eda ser m\u00e1is baixo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O repunte do IPC en Galiza ata o 3,8% en marzo de 2026 \u2014fronte ao 3,4% da media do Estado espa\u00f1ol\u2014 non sorprendeu a quen segue a econom\u00eda galega de preto. O que si...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1608,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1607","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\n