![](\"https:\/\/galiza.hopto.org\/fiosdenovas\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/duck-ai-image-2026-01-24-13-566995232153750240707.jpeg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Unha vez m\u00e1is, os rostros curtidos polo sol do deserto e as voces roucas do pobo saharaui alz\u00e1ronse entre as dunas de Tinduf. Masivas protestas nos campamentos de refugiados, fogos que levan acendidos case cincuenta anos, responden a unha nova afronta: un proxecto de resoluci\u00f3n dos Estados Unidos no Consello de Seguridade da ONU que prioriza a autonom\u00eda baixo soberan\u00eda marroqu\u00ed, soterrando as\u00ed a posibilidade dun referendo de autodeterminaci\u00f3n. \u00c9 a cronificaci\u00f3n dunha injustiza, a pulseada entre a legalidade internacional e os intereses do poder, e a demostraci\u00f3n de que, para o Goberno de coalici\u00f3n espa\u00f1ol, este segue a ser un pobo inc\u00f3modo e esquecido.<\/p>\n
O que Washington prop\u00f3n, coa sombra alargada do reco\u00f1ecemento de soberan\u00eda marroqu\u00ed por parte de Trump en 2020, non \u00e9 unha soluci\u00f3n, sen\u00f3n unha capitulaci\u00f3n. \u00c9 un cambio de eixo radical e perigoso. O conflito do S\u00e1hara Occidental, desde a perspectiva das Naci\u00f3ns Unidas, \u00e9 un proceso de **descolonizaci\u00f3n** inacabado. Espa\u00f1a, como potencia administradora legal do territorio, ten unha responsabilidade hist\u00f3rica e xur\u00eddica que non pode eludir con silencios c\u00f3mplices. Ao dar prioridade \u00e1 autonom\u00eda dentro de Marrocos, o borrador estadounidense non s\u00f3 ignora o dereito internacional, sen\u00f3n que invalida a propia raz\u00f3n de ser da MINURSO, a misi\u00f3n da ONU creada en 1991 cun \u00fanico e claro obxectivo: celebrar un referendo.<\/p>\n
A resposta do Frente Polisario foi contundente: non participar\u00e1 en ning\u00fan proceso baseado nesa resoluci\u00f3n. E ten raz\u00f3n. Cando unha das partes imp\u00f3n as regras do xogo e a comunidade internacional as asume por presi\u00f3n diplom\u00e1tica, a negociaci\u00f3n desaparece. Substit\u00faese por unha imposici\u00f3n. O pobo saharaui, que leva medio s\u00e9culo no exilio e baixo a ocupaci\u00f3n, v\u00e9ndese unha vez m\u00e1is como unha moeda de cambio no taboleiro xeopol\u00edtico. Para Marrocos, \u00e9 a consolidaci\u00f3n da s\u00faa anexi\u00f3n; para Estados Unidos, un premio a un aliado estrat\u00e9xico; e para Espa\u00f1a, un problema que prefire non ver.<\/p>\n
Mais este taboleiro ten m\u00e1is pezas. Do outro lado at\u00f3pase Alxeria, o patrocinador principal do Polisario, quen fornece non s\u00f3 un refuxio nos campamentos de Tinduf, sen\u00f3n apoio log\u00edstico, pol\u00edtico e unha base territorial vital. O conflito \u00e9, en realidade, un pulso pola hexemon\u00eda no Magreb entre Rabat e Alxer, e o pobo saharaui \u00e9 a peza central deste xogo de poder rexional.<\/p>\n
E aqu\u00ed radica a segunda traiz\u00f3n. O Goberno de coalici\u00f3n progresista de Espa\u00f1a, no seu acordo program\u00e1tico con Sumar, volveu pasar de largo sobre o S\u00e1hara. Nin unha li\u00f1a. Ningunha referencia ao que \u00e9, sen d\u00fabida, a \u00faltima asignatura pendente do colonialismo espa\u00f1ol. O xiro do presidente S\u00e1nchez en marzo de 2022, ali\u00f1\u00e1ndose coa posici\u00f3n marroqu\u00ed, xa foi un terremoto que rompeu d\u00e9cadas de neutralidade activa. Pero ese silencio program\u00e1tico \u00e9 a\u00ednda m\u00e1is elocuente: \u00e9 a constataci\u00f3n de que as discrepancias internas e a presi\u00f3n de Rabat pesan m\u00e1is que a defensa dos dereitos humanos e a legalidade internacional.<\/p>\n
E mentres, no territorio ocupado, a outra metade do pobo saharaui sofre unha represi\u00f3n silenciosa: discriminaci\u00f3n, vigxiancia constante e a explotaci\u00f3n sistem\u00e1tica dos recursos que, por dereito, lles pertencen. As inmensas reservas de fosfatos e as ricas augas pesqueiras son aproveitadas por Marrocos, mentres a poboaci\u00f3n orixinal \u00e9 marxinada. A econom\u00eda, pois, \u00e9 outro fronte de batalla nesta guerra de ocupaci\u00f3n.<\/p>\n
As protestas nos campamentos son o grito desesperado de quen se senten vendidos por todos. Primeiro polo Edtado, na Marcha Verde de 1975. Despois por unha comunidade internacional que mant\u00e9n unha misi\u00f3n de paz durante 30 anos sen conseguir o seu fin. E agora, por unha potencia como Estados Unidos que, coa s\u00faa proposta, pretende pechar en falso un conflito que s\u00f3 ten unha soluci\u00f3n xusta: que o pobo saharaui poida decidir libremente o seu futuro, tal e como reco\u00f1ece a ONU.<\/p>\n
A propia ONU, non obstante, leva anos dilu\u00edndo o seu compromiso. As \u00faltimas resoluci\u00f3ns do Consello de Seguridade xa non mencionan explicitamente o “refer\u00e9ndum”, falando nunha vaga “soluci\u00f3n pol\u00edtica mutuamente aceptable”. \u00c9 o lenguaxe da rendici\u00f3n diplom\u00e1tica, o eufemismo que sella o destino dun pobo.<\/p>\n
Negarlles esa opci\u00f3n non \u00e9 s\u00f3 unha violaci\u00f3n do dereito internacional; \u00e9 unha condena a m\u00e1is d\u00e9cadas de sufrimiento, exilio e resistencia. A historia xulgar\u00e1 con dureza esta complicidade silenciosa. E o pobo saharaui, unha vez m\u00e1is, seguir\u00e1 agardando, record\u00e1ndonos que a s\u00faa loita non \u00e9 por autonom\u00eda, sen\u00f3n por dignidade.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Unha vez m\u00e1is, os rostros curtidos polo sol do deserto e as voces roucas do pobo saharaui alz\u00e1ronse entre as dunas de Tinduf. Masivas protestas nos campamentos de refugiados, fogos que levan acendidos case...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[71],"tags":[21],"class_list":["post-1260","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-internacional","tag-trump"],"yoast_head":"\n