A Cidade de Gaza converteuse no epicentro dun sufrimento humano que desaf\u00eda a calquera razoamento moral. A declaraci\u00f3n de zonas como “de combate perigoso” e o peche dos corredores humanitarios non son simples xestos militares: son decisi\u00f3ns que transforman a vida diaria en unha loita pola supervivencia. Recuperar os corpos de ref\u00e9ns \u00e9 motivo de dor e dignidade para Israel; pero non pode converterse nun pretexto que xustifique o xenocidio da poboaci\u00f3n civil que queda atr\u00e1s.<\/p>\n
As cifras de 63.000 mortos palestinos non son meros n\u00fameros estat\u00edsticos: son historias truncadas, fogares desprazados, campos e hospitais colapsados. Ante isto, a advertencia do Programa Mundial de Alimentos e a acusaci\u00f3n da ONU sobre o uso da fame como arma de guerra deber\u00edan terse aceptado como sinais de alarma que requiren resposta inmediata e decidida. Cando o Secretario Xeral fala dun “cat\u00e1logo de horrores sen fin”, non est\u00e1 a empregar hip\u00e9rboles: describe unha crise sist\u00e9mica que demanda acci\u00f3n.<\/p>\n
A resposta internacional, con todo, revela as limitaci\u00f3ns e contradici\u00f3ns dunha diplomacia marcada por intereses e equilibrios de poder. Negar visados \u00e1s autoridades palestinas para que asistan \u00e1 Asemblea Xeral \u00e9 un acto simb\u00f3lico que ilustra como a pol\u00edtica externa pode cortar canles de di\u00e1logo xusto cando m\u00e1is se necesitan. Semellante paralaxe vese na remodelaci\u00f3n do cadro das forzas de paz; presionar para que UNIFIL se retire en 2027 de L\u00edbano apunta a unha visi\u00f3n estrat\u00e9xica que prioriza calculadas vantaxes sobre a presenza preventiva que estas misi\u00f3ns poden ofrecer.<\/p>\n
Non son faltas menores as decisi\u00f3ns de mercados e instituci\u00f3ns: a prohibici\u00f3n do Reino Unido de permitir a participaci\u00f3n de Israel nunha feira de armas en Londres ou a mobilizaci\u00f3n de civ\u00eds en flotillas que tentan levar axuda e romper bloqueos mar\u00edtimos evidencian que a presi\u00f3n desde a sociedade civil e as medidas comerciais poden converterse en instrumentos eficazes de escrutinio. Cando a diplomacia institucional falla en abrir cami\u00f1os, as acci\u00f3ns da cidadan\u00eda global e as sanci\u00f3ns econ\u00f3micas funcionan como term\u00f3metros e, \u00e1s veces, como presi\u00f3n efectiva para mudar pr\u00e1cticas.<\/p>\n
Hai, ademais, din\u00e1micas internas que alimentan a escalada. O chamamento do propio Ministro de Finanzas israel\u00ed, Bezalel Smotrich, para anexar territorios en Gaza non \u00e9 un simples comentario ret\u00f3rico: sinala a existencia, dentro das al\u00edanzas gobernamentais, de correntes que favorecen a expansi\u00f3n e a consolidaci\u00f3n de control sobre poboaci\u00f3ns e espazos que xa padecen unha ocupaci\u00f3n de feito. A pol\u00edtica interna de calquera Estado pode impulsar acci\u00f3ns que reverberan m\u00e1is al\u00e1 das s\u00faas fronteiras, e neste caso as declaraci\u00f3ns p\u00fablicas contrib\u00faen a unha atmosfera de tensi\u00f3n permanente.<\/p>\n
Frente a esta realidade, ser\u00eda intolerable agir con indiferenza. As normas do dereito humanitario, a protecci\u00f3n dos civ\u00eds e a garant\u00eda do acceso a axuda son principios m\u00ednimos que non poden subordin\u00e1rense a estratexias militares nin a intereses xeopol\u00edticos. A comunidade internacional ten ferramentas \u2014desde sanci\u00f3ns e presi\u00f3n diplom\u00e1tica at\u00e9 mecanismos de investigaci\u00f3n e corte de colaboraci\u00f3n militar\u2014 que poden e deben mobilizarse para deter pr\u00e1cticas que poidan constitu\u00edr crimes de guerra ou o uso da fame como instrumento de dominaci\u00f3n.<\/p>\n
Ao final, a pregunta que queda flotando \u00e9 elemental: que tipo de mundo queremos ser? Un en que as v\u00edtimas se reduzan a cifras fr\u00edas e as decisi\u00f3ns estrat\u00e9xicas se tomen en funci\u00f3n de c\u00e1lculos eleitorais e alianzas, ou un no que os principios de humanidade, protecci\u00f3n e rendici\u00f3n de contas prevalezan? As acci\u00f3ns recentes, tanto as de Estados como as de movementos civ\u00eds, mostran que hai espazo para presi\u00f3ns que muden o rumbo. Pero esa esperanza s\u00f3 ser\u00e1 real se a comunidade internacional act\u00faa con coherencia, valent\u00eda e un firme compromiso cos dereitos humanos.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A Cidade de Gaza converteuse no epicentro dun sufrimento humano que desaf\u00eda a calquera razoamento moral. A declaraci\u00f3n de zonas como “de combate perigoso” e o peche dos corredores humanitarios non son simples xestos...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[29,47],"class_list":["post-1116","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","tag-israel","tag-palestina"],"yoast_head":"\n